ESX(I) üzerinden komut satırı ile backup almak isyorsanız şu adımları izleyebilirsiniz.
1) Öncelikle vcenter içinden çıkan vcb kurun
2) Komut satırınızdan vcbMounter.exe yi çağırıp aşağıdaki gibi parametre verin.
vcbMounter.exe -h esx_ip -u username -p Password -a ipaddr:_makine_ip_Adresi -r C:\Mount\MountFolder_fullvm -t fullvm -m nbd
Komut size 2 ser GB lik dosyalar halinde hostunuzun konfiği ile beraber vmdk dosyasını çıkartacaktır. Hemde shut down istemeden 
Son zamanlarda ciddi anlamda ilgimi çekmeye başladı NAS kutuları. Temel anlamda usb hdd kutularından ayrılan en büyük özelliği network e dahil olabilmeleri. Kutunun amacı sadece file server olarak! çalışmak olduğundan performansları da oldukça iyi durumda.
Aslında mantık basit. Linux tabanlı bir sistem (tabi gerekli şeyler kurulu) size file share mantığında dosya paylaştırıyor. Kutularda raid yapabiliyorsunuz. backup alabiliyorsunuz ayrıca üzerinde mysql, ftp, dhcp, torrent download gibi özellikler de bulunuyor. Ancak fiyat olarak halen uçuk durumdalar. Disklerle beraber 2000 doları gözden çıkarmanız gerekiyor ki bu çözümü SAN ile yapsanız 30 000 dolarlar civarına gelecek!
Bu kutuları takip etmenizi öneririm zira SSD ler ile beraber ciddi değişimler sağlayacak gibiler.
IP Classes;
5 çeşit(class) IP adresi vardır; Class A, Class B, Class C, Calss D, Class E. Class D multıcast Class E özel çalışmalar için rezerve edilmiştir fakat A,B ve C genel olarak kullanılmaktadır.
Class A 1.0.0.1 to 126.255.255.254
127 network ve her networkte 16 milyon kullanıcı(host) içerir.
Class B 128.1.0.1 to 191.255.255.254
16.000 network ve her networkte 65,000 kullanıcı(host) içerir.
Class C 192.0.1.1 to 223.255.254.254
2 milyon network ve her networkte 254 kullanıcı(host) içerir.
Class D 224.0.0.0 to 239.255.255.255
Multicast işlemler için rezerve edilmiştir.
Class E 240.0.0.0 to 254.255.255.254
Rezerve edilmiştir.
APIPA IP adresi;
TCP/IP protokülne sahip cihazlarda; mevcut bir DHCP server olmadığında ya da cihaz DHCP serverdan IP adresi alamadığında, cihaza APIPA dn bir IP adresi atanır.
IANA kuruluşu APIPA için 169.254.0.0 – 169.254.255.255 aralığında rezerve etmiştir.
3G sistemi UMTS (Universal Mobile Telecommunications System) olarak bilinen üçüncü-nesil bir teknolojidir. Üçüncü-nesil(3G) kablosuz haberleşmede birinci-nesili(1G) ve ikinci-nesili(2G) takip eden; aynı anda ses verisi (telefon görüşmesi) ve ses-olmayan veriyi(email, internet, kısa mesajlaşma..vs) tek bir wireless şebeke üzerinden göndermeyi sağlayan yeni bir teknolojidir. Büyük geniş kurumsal bir ağda 3G yapısına geçiş yapan ilk ülke Japonya’ dır, Avrupa da 2003 yılında 3G ye geçiş yapılmıştır, toplam 25 ülkede 60 adet 3G networkü bulunmaktadır.
Az çok networkten anlayan birisi olarak 8 mbit başvurusunda bulunmuştum. Demekki anlayamıyormuşum çünkü bırakın 8 mbit i 56K bile internet hızı göremiyorum hattımda. Yani bir gazdır telekoma çağrı da açtırdım ama aradan 1 ay geçmesine rağmen halen internetim sürünmeye devam ediyor.
Allah hepimize sabır versin. Türkiye’de internete bağlanmak ta kullanmakta sabır gerektiriyor.
Sürünen hatta dns lere ping bile atamadığım internet bağlantım ile blog yazmaya çalışıyorum nslookup kullanarak domainiz hakkında tüm bilgilere ulaşabilirsiniz.
Örnek nslookup sorguları;
nslookup -quertype=a mysystem.org 195.175.39.40
nslookup -quertype=ns mysystem.org 195.175.39.40
nslookup -quertype=mx mysystem.org 195.175.39.40
nslookup -quertype=ptr mysystem.org 195.175.39.40
querytype ile sorgu seçeneği değişiyor. Domainden sonra yazdığım ip ise telekom DNS ip si. Siz başka bir dns e sorgu yapmak isterseniz onu yazabilirsiniz.
Hayalimdeki çalışma ortamı IT vs SALES
The Great Office War from Runawaybox on Vimeo.
Vmware VSphere ile birlikte özellikle client tarafında ciddi değişimler var. Eğere windows 7 64 bit kullanıyorsanız kurulum sonrası client çalışmayacaktır. Bu problemş şu şekilde aşabilirsiniz.
<?xml version=”1.0″ encoding=”utf-8″?>
<configuration>
<system.net>
<connectionManagement>
<clear/>
<add address=”*” maxconnection=”8″ />
</connectionManagement>
</system.net>
<appSettings>
<add key = “protocolports” value = “https:443″/>
</appSettings>
<runtime>
<developmentMode developerInstallation=”true”/>
</runtime>
</configuration>
şekliyle kaydedin.
Son adımda ise Windows 7 Computer sağ tıklayın ‘System Properties’ tabı altında ‘Advanced’ –> ‘Environment Variables’ e bastıktan sonra “add a new ‘System’ variable” ile bir tanım ekleyin.
şeklinde tanım ekledikten sonra kapatın ve client çalışır duruma gelecektir.
Bir sanal sunucu eklediğinizde aşağıdaki adımlar ile daha fazla performans alabilirsiniz.
1) Mutlaka ama mutlaka vm tool ları kurmayı ihmal etmeyin. Bu tool lar hem gerekli driver hem de vm konsoldan bazı yönetimsel fonksiyonlar için arayüz oluşuturacaktır.
2) Swap dosyalarınızı imkanınız varsa başka bir diskte oluşturulmuş datastore içinde tutun. Bu size bellek krizlerinde fazladan performans kazandıracaktır.
3)Nasıl fiziksel sunucularda SQL gibi uygulamalarda db yi başka diske logları başka diske yazıyorsak sanal sunucunuzda sql için farklı datastore kullanın.
4) Haddinden fazla bellek vermeyin! Sunucularınıza gerektiği kadar bellek verin. Planlamanızı iyi yapın Vmware bol keseden bellek dağıtıyor gibi görünsede kriz anında tüm sunucularınızda swap işlemi olacağından yüksek performans kaybı yaşarsınız.
5) Klişe bir kavram disklerinizi defrag işlemine tabi tutun. Datastorelarınız SAN üzerinde ise bu işlemi haftada bir yapmanız kafidir zira SAN copy de datalar bire bir aktarılır.
Bir sistemi yedeklemeden önce bazı şeyleri tasarlamanız gerekiyor. Klasik yaklaşımdır ama aslında temelde sizin yedekleme politikanızı belirleyen temel etken; sisteminizin bir şekilde geri gelemez şekilde devre dışı kaldığında, hangi andan itibaren geri döneceğiniz andır.
Örneğin bir iis sunucusunu üzerinde, “dosya değişimi yoksa” haftada bir fark yedek almak sizin işinizi görecektir. Ancak ciddi dataların döndüğü bir database sunucusunda veri tabanındaki değişiklikleri anlık olarak yedeklemeniz gerekebilir. Aslında hiç tekniğe girmeden şu cümle sizin ne sıklıkla neyi yedekleyeceğinizin cevabını verecektir. “Bu sistemi kaybettiğimde bana ne kadar zarar verir?”
O zaman yedekleme yaklaşımlarını basit olarak inceleyelim. Kararı siz verirsiniz
1) Full Backup: Adı üstünde bir dosyayı, sistemi,veri tabanını tamamen kopyasını aldığımız yedekleme yöntemidir. En kolay dönüş yapılan (bunun nedenini ileride bir örnekle açıklayacağım) ve bir o kadar uzun sürüp sistemi yoran, yedekleme ünitlerinizde yer kaplayan yoldur.
2) Incremental Backup: Burda mantık çok basittir son aldığınız yedek ile yedek almaya başladığınız zaman arasındaki veri değişimleri yedeklenir. Bu kıyaslama yedek aldığınız üçüncü parti yazılıma ve dosyalar üzerinde backup etiketlerine göre değişim gösterebilir. Yedekleme sırasında yedeklenen dosyaya bir etiket atanarak son yedeklenme tarihi yazılır. Yedekleme süresi son derece kısadır ve diskte az yer kaplar ancak geri dönüşlerde biraz uğraştırıcıdır.
3) Shadow Copy: Aslında full backup ile aynıdır burada tek fark yedekleme etiketlerinin atılmamasıdır.
Şimdi örnek olarak bir file serverda hafta içi her gün incremental cumartesi full backup aldığımızı düşünelim. Sistem perşembe fail versin Sıfırdan bir sistem kurdunuz ve dönüş sıranız sırası ile şu olacaktır. Cumartesi alınan full + pzrtesi inc. + salı inc + çarşamba inc. (4 adımda bitti)
Backup planınız şu şekilde olsaydı; pazartesi inc, salı inc, çarşamba full, perş inc, cuma inc, cumartesi full. Dönüşünüz şu şekilde olacaktı. Çarşamba full Tek adımda ve diğerine göre daha hızlı bir şekilde hallettik. Tabi her araya eklediğimiz full bize fazladan depolama yerine mal olacaktı.
Şimdilik bir giriş yaptık bir sonraki bölümde nokta atışı yedekleme yapacağız. SQL – File – System – Printerlar vs.
Loading ...